വളപ്പൊട്ടുകള്‍

നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക്......

2007-04-21T09:23:00.000+04:00

"അമ്മമ്മേ ഞാന്‍ അപ്പ്വേട്ടന്റോടയ്ക്ക് പോയിട്ട് വരാട്ടോ"

"തോട്ടില്‍ വെള്ളം നിറഞ്ഞ് കിടക്കാ,തന്നെ പോണ്ടാട്ടോ,ചക്കമ്മേട്ത്തിയെ കൂട്ടിക്കോളൂ"

അമ്മമ്മ പുറകില്‍ നിന്ന് വിളിച്ച് പറയുന്നതു കേട്ടു.

"ഊം...ചക്കമ്മേടത്തി കൊണ്ടാക്കാനും,കൊണ്ടുവരാനും ഞാന്‍ കൊച്ചുകുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ."

തോട്ടില്‍ നിറച്ച് വെള്ളം...കരയില്‍ തള്ളവിരലൂന്നി വെള്ളം പൊട്ടുപൊട്ടുപോലെ നിറച്ചു.വെള്ളത്തില്‍ കുഞ്ഞുമീനുകള്‍ തെന്നിക്കളിക്കുന്നു.പതുക്കെ കാലിറക്കി വെച്ചു.ഓളങ്ങളിളക്കി കളിയ്ക്കാം.കണ്ണീര്‍ തുടങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.കുറച്ച് പൊട്ടിച്ച് കണ്ണിലെഴുതാം.
ഹായ്, എന്തു സുഖം.കണ്ണിലാകെ കുളിര്‍മ്മ.

* * * * * * *

"കണ്ണീന്ന്‌ വെള്ളമൊഴുകുന്നു.."
ഉള്ളില്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മയുണ്ടാകും.ഇന്നലെ ചില നേരത്ത് കണ്ണ്‌ തുറന്നിരുന്നു.വിളിക്കുമ്പോള്‍ മൂളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഇന്ന് അവസ്ഥ ആകെ മോശമാ.ലക്ഷണം അത്ര പന്തിയല്ല."

* * * * * * *

"കുഞ്ഞോളേ തന്നെ പോണ്ടാട്ടോ...ഞാങ്കൂടി വരാം."

"ചക്കമ്മേടത്തി വീട്ടില്‍ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌.ഇനി ഇവിടെ നിന്നാല്‍ ശരിയാവില്ല.എവിടെയെങ്കിലും ഒളിക്കണം."

ഒതുക്കുകല്ലില്ലൂടെ മുകളിലേയ്ക്ക് ഓടിക്കയറി.

ഉമ്മറത്തുതന്നെ അപ്പേട്ടന്‍ ഇരിക്കണുണ്ട്..

"ആ വന്നോ എന്റെ പൂക്കാരീ,എന്തേങ്ങനെ അണയ്ക്കണേ..."

"ചക്കമ്മേടത്തി വര്ണ്ട്"

കിതപ്പൊതുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച് അപ്പേട്ടന്റെ ചാരുകസേരയ്ക്ക് പിറകിലൊളിച്ചു.

* * * * * * *

"ശ്വാസതടസ്സമുണ്ടാവുന്നുണ്ട്.ഓക്സിജന്‍ കൊടുക്കേണ്ടിവരുമെന്നാ തോന്നുന്നത്."
"വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഐ.സി.യുവിലേയ്ക്ക് മാറ്റുന്നതല്ലേ നല്ലത്.കണ്ടുനില്ക്കുന്ന വിഷമം ഒഴിവാക്കാമല്ലോ.

* * * * * * *

"കുഞ്ഞോള്‌ ഇങ്ങോട്ട് വന്നോ?"
"ഇല്ലല്ലോ"
"ഊം...കസേരേടെ അടീന്ന് കുട്ടി ഇങ്ങട്ട് പോന്നോളൂട്ടോ."

ഈ ചക്കമ്മേടത്തി ഇങ്ങനാ,എവിടെയൊളിച്ചാലും കാണും.

"ഇന്ന് മുല്ല നിറയെ മൊട്ടുകളുണ്ടല്ലോ,നാളെ കണ്ണന്‌ വലിയ മാല കെട്ടാം"

"വേഗം പൊട്ടിച്ചെടുത്തോളൂ,അച്ഛന്‍ പോകാന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടി നിക്കാ അവിടെ."

"ചക്കമ്മേടത്ത്യേ, അച്ഛനെന്നെ കൊണ്ടോവാന്‍ വന്നതാ?"

"ആ...."

"സ്കൂള്‍ തുറക്കാറായോ അതിന്‌? "

"പിന്നില്ലേ,രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞാ തുറക്കില്ലെ."

"അപ്പേട്ടാ ഞാന്‍ പോണൂട്ടോ."

"ആ...ഇനി മോള്‌ പോയാല്‍ പൂപൊട്ടിക്കാനും കണ്ണന്‌ മാലകെട്ടാനും ആരുണ്ടാവില്ലല്ലോ!"

"വേഗമാവട്ടെ...ഇരുട്ടുമുന്‍പ് വീട്ടിലെത്തേണ്ടേ..." അച്ഛന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടി.

അച്ഛന്റെ കൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.അമ്മമ്മ വല്ലാത്ത വിഷമത്തോടെ നോക്കിനില്ക്കുന്നു.

"അമ്മമ്മേ ഇനി സ്ക്കൂളില്ലാത്തപ്പോള്‍ വരാട്ടോ "-വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

അച്ഛന്റെ വിരലില്‍ തൂങ്ങി...പടികള്‍ കയറി...

* * * * * * *

ചുറ്റും മേഘങ്ങള്‍ ഒഴുകി നടക്കുന്നു....അച്ഛനും അച്ഛന്റെ വിരലില്‍ തൂങ്ങി ഞാനും കയറിക്കയറി പോകുകയാണ്‌..നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയിലേക്ക്.

My protest against plagiarisation of Yahoo India! യാഹൂവിന്റെ ചോരണമാരണത്തില്‍ എന്റെ പ്രതിഷേധം

2007-03-05T08:45:00.000+04:00

Yahoo! India plagiarised contents from several blogs when Yahoo! launched their Malayalam portal. The giant corporation hasn't yet owned up to their responsibility
nor did they apologize to the bloggers. When accused, they silently removed the contents. This is not acceptable. We need an apology!

When asked for apology, Yahoo! India is now accusing WebDunia as their content provider. The contents appeared on Yahoo! domain and not on Webdunia's Domain. Hence, we hold Yahoo responsible.

I am protesting against this and joining hundreds of bloggers in this march against blatant corporate plagiarisation.

യാഹൂ ഇന്ത്യയുടെ മലയാളം പോര്‍ട്ടലില്‍, മലയാളം ബ്ലോഗുകളില്‍ നിന്ന് കുറിപ്പുകള്‍ മോഷ്ടിച്ച് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. പരാതിപ്പെട്ടവരുടെ കുറിപ്പുകള്‍ നീക്കം ചെയ്യുക എന്നല്ലാതെ, ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത്, ഒരു ഖേദപ്രകടനം നടത്താന്‍, ഇത്രയും നാളായിട്ട് അവര്‍ തയ്യാറായിട്ടില്ല. തെറ്റ് നടന്നു എന്ന് വ്യക്തമായ സ്ഥിതിയ്ക്ക്, ബൂലോഗ‍ കൂട്ടായ്മയോട് അവര്‍ മാപ്പ് പറയേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

മാപ്പ് പറയാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍, യാഹൂക്കാര്‍, അവര്‍ക്ക് കുറിപ്പുകളൊക്കെ സംഭാവന നല്‍കിയത് വെബ് ദുനിയ എന്ന കമ്പനിയാണെന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിയാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്. മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കുറിപ്പുകള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്, യാഹൂവിന്റെ വെബ് സൈറ്റില്‍ ആണ്. വെബ് ദുനിയയുടെ സൈറ്റില്‍ അല്ല. അതുകൊണ്ട് യാഹൂ മാത്രമാണ്,
അതിന്റെ ഉത്തരവാദികള്‍ എന്ന് ബൂലോഗം ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നു.

യാഹൂ എന്ന വന്‍‌കിട കുത്തക സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ
ചോരണമാരണത്തിന് എതിരായി, ബൂലോഗകൂട്ടായ്മയിലെ ഒരു അംഗം എന്ന നിലയ്ക്ക്, ഈ പ്രതിഷേധത്തില്‍ ഞാനും പങ്കുചേരുന്നു.

യാഹൂ മാപ്പ് പറയുക.

അമ്മ

2007-01-23T09:33:00.000+04:00

മുകളില്‍ വട്ടമിട്ട്‌ പറക്കുന്ന
പരുന്തിന്റെ ചിറകിന്‍ നിഴലേറ്റ്‌,
ഇലച്ചാര്‍ത്തുകള്‍ക്കിടയിലെ
ഇറളാന്റെ ചൂളം വിളികേട്ട്‌,
അങ്ങിങ്ങ്‌ തക്കം പാര്‍ത്തിരിക്കുന്ന
കാക്കകളുടെ ചരിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളേറ്റ്‌,
മണം പിടിച്ച്‌ പാത്തുപതുങ്ങിവരുന്ന,
കറുമ്പി പൂച്ചയുടെ കാലൊച്ചകേട്ട്‌,
കുഞ്ഞുമക്കളെ ചിറകിന്‍ കീഴിലാക്കി,
മുള്‍പ്പടര്‍പ്പില്‍ ഒരമ്മയിരിക്കുന്നു...

ഒരു കടങ്കഥയുടെ ഉത്തരം.

2007-01-14T09:11:00.000+04:00

ഇപ്രാവശ്യം നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍, എന്റെ മകള്‍ അവളുടെ സമപ്രായക്കാര്‍ കടങ്കഥകള്‍ പറയുമ്പോഴും നാടന്‍ കളികള്‍ കളിക്കുമ്പോഴും അതിലൊന്നും ചേരാനാവാതെ പരിഭവത്തോടെ നില്‍ക്കുന്നതുകണ്ട്‌ ഞാന്‍ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു.തിരിച്ച്‌ വന്ന് സ്ക്കൂള്‍ സിലബസ്സിലുള്ളത്‌ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനുപുറമെ കടങ്കഥകളും പഴഞ്ചൊല്ലുകളും പഠിപ്പിക്കണമെന്ന്.അവിടെനിന്ന് പോരാറായപ്പോഴേയ്ക്കും മൂപ്പര്‍ക്കും അതൊരുഹരമായി.കുറെ കടങ്കഥകളൊക്കെ കൂട്ടുകാരില്‍ നിന്ന്‌ കൈക്കലാക്കിയിരുന്നു.

വീട്ടില്‍ പിന്നെ കടങ്കഥ പറച്ചിലും കടം വെയ്ക്കലുമൊക്കെ ഒരു രസമായി മാറി.അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ തപ്പി ഞാനെന്റെ കടങ്കഥാസമ്പാദ്യം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.വ്യാഴാഴ്ച്ച വൈകുന്നേരം പുതുതായി കിട്ടിയ കുറച്ച്‌ കടങ്കഥകള്‍ അച്ഛന്റെയും മകളുടെയും മുന്‍പില്‍ അവതരിപ്പിക്കാനിരുന്നത്‌ കുറച്ചൊരു കേമത്തിലായിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഒന്നാമത്തേത്‌ എടുത്തിട്ടു.

'അക്കരെ നിക്കും കൊക്കമ്പി,ഇക്കരെ നിക്കും കൊക്കമ്പി,കടലില്‍ ചാടും കൊക്കമ്പി.'

ആദ്യം ഉത്തരം പറയാനുള്ള ചാന്‍സ്‌ മോള്‍ക്ക്‌.

പതിവുപോലെ കുഞ്ഞുതലപുകച്ചതിനുശേഷം,

"ഒരു ക്ലൂ തരോ?"

"ഇതിനെന്തായിപ്പോ ക്ലൂ തരാ!"- ഞാന്‍ വെയിറ്റിട്ടു.

"എന്തേലും ഒരു ക്ലൂ തായോ."

ക്ലൂ കിട്ടിയതിനുശേഷം കുഞ്ഞുതല പിന്നെയും പുകഞ്ഞു.നിരാശയോടെ ചാന്‍സ്‌ പിതാശ്രീയ്ക്ക്‌ കൈമാറി.

പതിവുതെറ്റിച്ച്‌ പിതാശ്രീ ഉത്തരം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കണവന്‌ പുരോഗതിയുണ്ടല്ലോ എന്ന്‌ മനസ്സിലോര്‍ത്തു.

എന്നാല്‍ പിടിച്ചോ രണ്ടാമത്തെ.(ഇതിന്‌ നിങ്ങള്‍ ഉത്തരം പറയുന്നതൊന്നുകാണട്ടെ എന്ന ഭാവത്തില്‍).

'അകന്ന്‌ നിന്ന്‌ നോക്കിക്കാണും, കണ്ടതൊക്കെ ഉള്ളിലാക്കും.'

കുറച്ചൊന്ന്‌ ആലോചിച്ച്‌ എന്നെയൊന്ന് നോക്കി മകള്‍ പെട്ടെന്ന്‌ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
"അമ്മ."

"അമ്മയോ?!" എന്റെ ആ നിഷ്ക്കളങ്കമായ ചോദ്യം അവരുടെ പൊട്ടിച്ചിരിയില്‍ മുങ്ങിപ്പോയി.

എന്റെ തടിയും വലിച്ച്‌ ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

വ്യാസകഥയാവര്‍ത്തിക്കുന്നു.

2006-12-16T15:21:00.000+04:00

എവിടെയോ ഒരു മാതൃഹൃദയം
പിടയുന്നതറിയുന്നു ഞാനാ-
ഹൃദയത്തിന്‍ തേങ്ങലുകള്‍
ചുടുനെടുവീര്‍പ്പുകള്‍ ശ്രവിക്കുന്നു.

സ്വന്തം മക്കളിരുചേരിയായ്‌
പോര്‍വിളികള്‍ മുഴക്കിമുന്നേറുന്നതും,
രക്തബന്ധങ്ങളില്‍ ഖഡ്‌ഗങ്ങള്‍
താഴ്ത്തുന്നതുമറിഞ്ഞാ തായ്മനം
നടുങ്ങുവതിതറിയുന്നില്ലേ?
അവിവേകങ്ങളന്തമില്ലാതെ ചെയ്തി-
ട്ടെന്തിനാമനം വെറുതെ നോവിക്കുന്നു?
നാമെല്ലാമായൊരമ്മയുടെ മക്കളായി-
ട്ടെന്തിനീയുച്ചനീചത്വങ്ങള്‍,
എന്തിനീ ജാതിമതഭേദങ്ങള്‍,സമരങ്ങള്‍?

ശപ്തമാ വ്യാസകഥയിനിയുമാവര്‍ത്തിക്കുന്നുവോ?

ശകുനിയുടെ കയ്യിലെ പകിടതിരിയുന്നു,
സഭാതലത്തില്‍ കൃഷ്ണ കേഴുന്നു,
വൃകോദരശപഥങ്ങള്‍ മാറ്റൊലികൊള്ളുന്നു,
സ്വന്തം പ്രതിജ്ഞകളുടെ കുന്തമുനയ്ക്കു മുന്നില്‍
ശന്തനുസുതന്റെ ശിരസ്സുതാഴുന്നു.
വനവാസമേകാന്തവാസം
മനസ്സില്‍ പ്രതികാരാഗ്നിയുടെ താണ്ഡവം.

അടുക്കയാണാ-യുഗങ്ങള്‍ക്കുമുന്നിലെ
പാഞ്ചജന്യത്തിന്‍ നാദം,
പടഹധ്വനികള്‍,കാഹളങ്ങള്‍,
ഞാണൊലികള്‍,ദീനരോദനങ്ങള്‍,
അണപൊട്ടിയൊഴുകും വിജയാരവങ്ങള്‍.

ഇവിടെയിനിയുമൊരു കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധമോ?!

പരാജിതരുടെ ശവങ്ങള്‍ക്കുമേലി-
നിയുമുരുളുമോ ക്രൂരമായ്‌ തേര്‍ച്ചക്രങ്ങള്‍?
കാണണോ ഇനിയുമാ ചക്രവ്യൂഹത്തിനുള്ളിലെ
അഭിമന്യുവിന്‍ ആര്‍ദ്രമാം നിസ്സഹായത?
ഉത്തരയുടെ ദീനരോദനങ്ങളെന്‍
കാതുകളിലിപ്പോഴുമലയടിക്കുന്നുവോ?
അണയുന്നു ചുറ്റുമാ ചെമ്മണ്ണിന്‍ രൂക്ഷഗന്ധം,
അണയുന്നു മുമ്പിലാ ശവംതീനിക്കഴുകന്റെയത്യാര്‍ത്തി.
ഉണ്ണിനഷ്ടപ്പെട്ടൊരമ്മതന്നാത്മരോഷം,
ശാപവചനങ്ങളായലയ്ക്കുന്നു,ചുറ്റിലും.
പ്രതികാരാഗ്നിയാളിക്കത്തുമാ
നിശ്ശബ്ദനിശീഥിനിയില്‍,
ഭാവിതന്‍ വീരസൂനുക്കളെ
വെറുതെ വിടുമോ ദ്രോണതനയര്‍?

യുദ്ധത്തലേന്നാളമ്മവന്ന്
കെഞ്ചിയാലും നിര്‍ത്തുമോയിക്കൂട്ടര്‍?
നാരായണനെ വേട്ടയാടിയ ഗാന്ധാരീ-
ശാപങ്ങളീ നരനെ ചുട്ടെരിക്കില്ലേ?
മഹാപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക്‌ വിരല്‍ ചൂണ്ടുമാ-
അനിശ്ചിതത്വം തെളിയുന്നു മുന്നില്‍.

വെടിയൂ, നിങ്ങളീ മുടിഞ്ഞ വൃത്തികള്‍
സ്വന്തം രക്തത്തിന്‍ പങ്കുപറ്റാതെ.
മറക്കൂ നിങ്ങളീ ശത്രുത,ആര്‍ജിക്കൂ ശാന്തത
വിശ്വമാതാവിന്നശ്രുവിന്‍ മുന്നിലെങ്കിലും.

(വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ ഞാന്‍ നടത്തിയ ഒരു ശ്രമം.അതൊന്ന് പൊടിതട്ടിയെടുത്ത്‌ നിങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ എത്തിക്കുന്നു.വായിച്ച്‌ അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ? തെറ്റുകളും കുറ്റങ്ങളും ഒരുപാടുണ്ടാവും.ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്‌ തരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ.)

ചക്കമ്മേടത്തിയും, കരിമ്പും പിന്നെ ഞാനും

2006-12-07T12:42:00.000+04:00

എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ അമ്മയുടെ വീട്ടില്‍ വേറെ കുട്ടികളില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടും,എന്റെ വീട്ടില്‍ എന്നെക്കൂടാതെ അനിയത്തികൂടി ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടും അവധിക്കാലങ്ങള്‍ മുഴുവനും അമ്മമ്മയുടേയും അച്ഛച്ഛന്റെയുമൊപ്പം അമ്മവീട്ടിലായിരുന്നു.അവരുടെയെല്ലാം സ്നേഹപരിലാളനകളേറ്റ്‌ സ്വച്ഛന്ദം വിഹരിച്ചിരുന്നകാലം.അത്യാവശ്യം വാശിയും,കുറുമ്പും,തല്ലുകൊള്ളിത്തരവും കയ്യിലുണ്ടെന്നേയുള്ളൂ,ഞാന്‍ ആളൊരു പാവമായിരുന്നു.അവിടെ മാത്രമേ ചിലവാകുകയുള്ളുവെന്നതുകൊണ്ട്‌ അവധികഴിയുമ്പോള്‍ അതെല്ലാം അവിടെ ഭദ്രമായി വെച്ചിട്ടാണ്‌ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവരിക.എന്റെയാ സ്വൈര്യവിഹാരത്തിന്‌ ആകെയൊരു വിലങ്ങുതടി ചക്കമ്മേടത്തി മാത്രമായിരുന്നു.

ചക്കമ്മേടത്തി എന്നാണ്‌ അവരെ എല്ലാവരും വിളിച്ചിരുന്നത്‌.ആര്‍ക്കും അവരുടെ ശരിയായ പേര്‌ അറിയുമായിരുന്നില്ല.ആരും അതന്വേഷിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ്‌ സത്യം.അമ്മയുടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരിയായിരുന്നു അവര്‍.അന്‍പതോ അന്‍പത്തഞ്ചോ വയസ്സുള്ള,വളഞ്ഞുനടക്കുന്ന, മൂക്കത്ത്ശുണ്ഠിയുള്ള ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു അവര്‍.വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ചെയ്തിരുന്നത്‌ ചക്കമ്മേടത്തിയായിരുന്നു.അവരുടെ അടുക്കളസാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക്‌ ആരും കടന്നുചെല്ലുന്നത്‌ അവര്‍ക്കിഷ്ടമുള്ള കാര്യവുമായിരുന്നില്ല.
അമ്മവീട്ടില്‍ അവരായിരുന്നു എന്റെ ശത്രു.മണ്ണിലും ചെളിയിലും കളിക്കുമ്പോഴും മരത്തില്‍ കയറുമ്പോഴും ഒക്കെ അവര്‍ വടിയെടുത്തുവരുമായിരുന്നു.തല്ലുകയൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഉഹും..ഹും..ഹും എന്നുള്ള ആ മുരടനക്കലും വടിയുമൊക്കെ എനിക്ക്‌ കുറച്ച്‌ പേടിയായിരുന്നു.മുട്ടനാടെന്ന്‌ വിളിച്ചും(മുട്ടനാടിന്റെ പോലെയായിരുന്നു അവരുടെ മുരടനക്കല്‍.),കിണറ്റില്‍നിന്നും അവര്‍ കോരിക്കൊണ്ട്‌വെച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തില്‍ മണ്ണും ചളിയുമുള്ള കൈമുക്കികലക്കിയും അവരോട്‌ ഞാന്‍ പ്രതികാരം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക്‌ കടയില്‍ പോയിവരുമ്പോള്‍ അവരെനിക്ക്‌ ഞാവല്‍പഴം കൊണ്ടുവന്നുതരുമായിരുന്നു.ആ ദിവസങ്ങളില്‍ അറിയാതെപോലും വെള്ളത്തില്‍ കൈമുക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചുപോന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ഏകാദശിക്കാലത്താണെന്നാണെന്റെ ഓര്‍മ്മ,എനിക്ക്‌ ഒരു ചതിപറ്റിപ്പോയി.വെറും ഒന്നാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ എന്നെ ആ ചക്കമ്മേടത്തി ചതിച്ചു.ചതിയെന്നാല്‍ കൊടും ചതി....

ഒരുച്ച നേരത്താണ്‌ സംഭവം നടക്കുന്നത്‌.കിഴക്കേതിലെ എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ വിനു എനിക്ക്‌ ഒരൂട്ടം കാണിച്ചുതന്നു.ചെറിയ ഒരു കഷ്ണം കരിമ്പ്‌ വായിലിട്ട്‌ നന്നായി ചവച്ച്‌ നീരിറക്കുക,ഇനി നീര്‌ ഇഷ്ടമില്ലെങ്കില്‍ തുപ്പിക്കളയുക.പക്ഷേ കരിമ്പിന്‍ചണ്ടി കളയാന്‍ പാടില്ല.അത്‌ നന്നായി ചവച്ചും നാവുകൊണ്ട്‌ ഉലര്‍ത്തിയും നല്ല പൊടിരൂപത്തില്‍ ആക്കിയതിനുശേഷം പുറത്തേക്ക്‌ ശക്തിയായി ഊതുക.എന്ത്‌ രസമാണെന്നോ! അമ്മമ്മ തന്ന കരിമ്പിന്‍കഷ്ണങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും കൂടി അടിച്ച്‌ വൃത്തിയാക്കിയിട്ട മുറ്റം മുഴുവന്‍ പൂക്കളമുണ്ടാക്കിക്കളിച്ചു.കടിച്ചു തുപ്പിയ ചണ്ടി കൊണ്ടുപോകാന്‍ ആള്‍ക്കാര്‍ ജാഥയായി വന്നുതുടങ്ങി.അവരെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ(കടിയേല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ കൂടിയാണ്‌ട്ടോ) മാറിമാറി നിന്ന്‌ പൂക്കളങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആദ്യം തന്ന കരിമ്പിന്‍ കഷ്ണങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീട്ടിലെ കരിമ്പിന്‍ചെടിയില്‍ നിന്ന്‌ മുറിച്ചുതരണമെന്നായി എന്റെ ആവശ്യം.മൂത്തിട്ടില്ലെന്നും,മധുരമുണ്ടാവില്ലെന്നുമുള്ള വാക്കുകളെ ആര്‌ വകവെയ്ക്കാന്‍.കരിമ്പിന്‌ മധുരമില്ലെങ്കിലെന്താ നമുക്ക്‌ വേണ്ടത്‌ ചണ്ടിയല്ലേ ചണ്ടി...അമ്മമ്മ നട്ട്‌ നനച്ച്‌ കരിമ്പിന്‍തോട്ടമാക്കാന്‍ വെച്ചിരുന്ന ആ ചെറിയ കരിമ്പിന്‍കഷ്ണവും ഞങ്ങള്‍ ചവച്ചുതുപ്പി.മധുരമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നുമാത്രമല്ല,പൊടിയാക്കി തുപ്പാനും ആദ്യത്തെയത്ര രസമുണ്ടായിരുന്നില്ല.എങ്കിലും അതുകൊണ്ട്‌ ഞങ്ങളാവും വിധം അഡ്‌ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു.ആ കരിമ്പും കൂടികഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിനു സ്ഥലം കാലിയാക്കി.അപ്പോഴേയ്ക്കും വായയൊക്കെ നീറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

അപ്പോഴാണ്‌ അപ്പുവേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ കരിമ്പിന്‍ കൂട്ടത്തെപറ്റിയോര്‍ത്തത്‌.അമ്മമ്മയുടെ അടുത്ത്‌ കരിമ്പിനായി വാശിതുടങ്ങി.ഒടുവില്‍ ഒരേയൊരുപുത്രിയുടെ മൂത്തപുത്രിയായ എന്റെവാശിക്ക്‌ മുന്നില്‍ അമ്മമ്മ തോറ്റു.അപ്പുവേട്ടന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന്‌ കരിമ്പ്‌ മുറിക്കാനായി അമ്മമ്മ ചക്കമ്മേടത്തിയെ വിളിച്ചു.ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ കാച്ചല്‍, വറുക്കല്‍ മുതലായ കലാശപ്പണികളില്‍ വ്യാപൃതയായിരുന്ന ചക്കമ്മേടത്തി അപ്പോഴാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ ചെയ്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന അങ്കങ്ങള്‍ കാണുന്നത്‌.തലയില്‍ കൈവെച്ച്‌ അവര്‍ എന്നെ കുറെ ചീത്തവിളിച്ചു,ഒടുവില്‍ അമ്മമ്മ അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ച്‌ കരിമ്പുമുറിക്കാന്‍ പറഞ്ഞുവിട്ടു.ഞാന്‍ അമ്മമ്മയോട്‌ കരിമ്പുകൊണ്ടുള്ള കളി വിവരിച്ചുകൊടുക്കാനിരുന്നു.കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ചെറുതാക്കി നുറുക്കിയ കരിമ്പിന്‍കഷ്ണങ്ങളുമായി അവര്‍ വന്നു.ചണ്ടി പറമ്പില്‍ പോയി തുപ്പാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട്‌ അവര്‍ അകത്തേക്കുപോയി.

കരിമ്പിന്‍ കഷ്ണങ്ങള്‍ വായിലിട്ട്‌ ചവച്ച എനിക്ക്‌ ഒരു രസവും തോന്നിയില്ലെന്നതുപോട്ടെ ചണ്ടിക്ക്‌ ഒരു പതുപതുപ്പും ഉലര്‍ച്ചയും കിട്ടുന്നുമില്ല.മാത്രവുമല്ല വായയൊക്കെ വല്ലാതെ പൊട്ടി നീറിത്തുടങ്ങി.ഞാന്‍ കളിമതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റു.അപ്പുവേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ കരിമ്പിന്‌ ഒരു രസവുമില്ലെന്ന്‌ അമ്മമ്മയോട്‌ പരാതി പറഞ്ഞു."അപ്പൂന്റോടെ മൂത്ത കരിമ്പൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ ചക്കമ്മേടത്തീ? കുട്ടി പറഞ്ഞൂലോ ഒരു മധുരവുമില്ലെന്ന്‌."എന്ന അമ്മമ്മയുടെ അന്വേഷണത്തിന്‌ *ഓലമടലിനിത്രയേ മധുരമുണ്ടാവൂ" എന്നു പറഞ്ഞ്‌ ഉറക്കെ ഉറക്കെ ചിരിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഞാന്‍ ബാക്കിവെച്ച 'കരിമ്പിന്‍ കഷ്ണങ്ങള്‍' എടുത്തുനോക്കി അമ്മമ്മയും അവരുടെ ചിരിയില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു.പിന്നെയും കുറെ കഴിഞ്ഞാണ്‌ എനിക്ക്‌ കാര്യത്തിന്റെ കിടപ്പ്‌ പിടികിട്ടിയത്‌.

പിറ്റേന്ന്‌ എന്റെ വിഷമം തീര്‍ക്കാന്‍ അമ്മാവന്‍ എനിക്ക്‌ ഒരു കെട്ട്‌ കരിമ്പ്‌ വാങ്ങികൊണ്ടുതന്നെങ്കിലും ഒന്ന്‌ തൊടാന്‍പോലും ഞാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല.വെറും ഒന്നാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ എന്നോട്‌ അവര്‍ ചെയ്ത ആ കൊടും ചതി ക്ഷമിച്ചുകൊടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നതായിരുന്നില്ല.മുട്ടനാടെന്ന്‌ കൂടെ കൂടെ വിളിച്ചും,വെള്ളത്തില്‍ ചളിക്കൈ മുക്കിയും, അടിച്ച്‌ വൃത്തിയാക്കിയിട്ട മുറ്റത്ത്‌ ഇലകള്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടും പൂര്‍വ്വാധികം ഭംഗിയായി ഞാന്‍ പ്രതികാരം ചെയ്തു.ഒന്നാം ക്ലാസ്സുകാരിയായ എന്നെകൊണ്ട്‌ അത്രയൊക്കെയല്ലേ പറ്റുമായിരുന്നുള്ളൂ.

*(തെങ്ങോലയുടെ നടുവിലുള്ള തെങ്ങിന്‍ പട്ട)

അവള്‍.....എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരി

2006-11-27T10:13:00.000+04:00

അടുത്തിടെയായി നാട്ടിലേക്ക്‌ വിളിക്കുമ്പോള്‍ സന്തോഷകരമായ ഒന്നും കേള്‍ക്കാറില്ല.അടുത്ത്‌ പരിചയമുള്ള ആരുടെയെങ്കിലും മരണം അല്ലെങ്കില്‍ രോഗം എന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കും പ്രധാന വാര്‍ത്തകള്‍.ജീവിതത്തിന്റെ അനിവാര്യതകളാണിതെല്ലാമെന്ന് അറിയാമെങ്കിലും മനസ്സിനെ വല്ലാതെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നു.കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച്ച വിളിച്ചപ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു,നിന്റെ ആ പഴയ കൂട്ടുകാരി രേഖ....എനിക്ക്‌ വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

രേഖ...എട്ടാം ക്ലാസിലാണ്‌ അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്ക്കൂളിലേക്ക്‌ വന്നത്‌.അവളുടെ വരവോടെ സ്ക്കൂളിലെ എന്റെ പല 'സ്ഥാനമാനങ്ങളും' (മൂക്കില്ലാരാജ്യത്ത്‌ മുറിമൂക്കന്‍ രാജാവ്‌ എന്ന് എന്റെ അമ്മ പറയുമായിരുന്നു.) നഷ്ടമായെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ വളരെ അടുത്തകൂട്ടുകാരായി മാറി.തരം കിട്ടിയാല്‍ നന്നായി ഉഴപ്പുന്ന സ്വഭാവമായിരുന്നു എന്റേത്‌.പത്താം ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും അവളെന്റെ ആ സ്വഭാവം പാടേ മാറ്റിയെടുത്തു.നല്ല കുറേ പുസ്തകങ്ങള്‍ എനിക്ക്‌ വായിക്കാനായി തരുമായിരുന്നു.മാത്രവുമല്ല വായിച്ചതിനെ കുറിച്ച്‌ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതാനും എന്നെ നിര്‍ബന്ധിച്ചിരുന്നു.അവളെഴുതിയ കഥകളും കവിതകളും ആദ്യം വായിക്കുന്നത്‌ ഞാനായിരുന്നു.വായിച്ച്‌ വിലയിരുത്താനും,തിരുത്താനുമൊന്നും അറിയുമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അവയൊക്കെ.അവളുടെ പ്രേരണയാല്‍ ഞാനും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.പഠനത്തിലും ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം സഹായിച്ചിരുന്നു.എനിക്കറിയാമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്‌ എന്നെ ഒരുപാട്‌ ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്ന്‌.അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെയായിരിക്കും ഞാന്‍ മറ്റുള്ളവരോട്‌ അടുക്കുന്നത്‌ അവള്‍ക്കിഷ്ടവുമല്ലായിരുന്നു.അവളുടെ അടുപ്പം പിന്നെപ്പിന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതായി തോന്നിത്തുടങ്ങി.എന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ മനസ്സിലാക്കിയോ എന്തോ അവള്‍ കുറച്ച്‌ അകലം പാലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

പ്രീഡിഗ്രിക്ക്‌ രേഖ സെക്കന്റ്‌ ഗ്രൂപ്പിനും ഞാന്‍ ഫസ്റ്റ്‌ ഗ്രൂപ്പിനും ഒരേ കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു.ആദ്യമൊക്കെ ഒഴിവുസമയങ്ങളില്‍ അവളെന്റെ അടുത്തുവരുമായിരുന്നു.ക്രമേണ തമ്മില്‍ കാണുമ്പോള്‍ ഒരു ചിരിയിലൊതുങ്ങി ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം.ഡിഗ്രിയ്ക്ക്‌ അവള്‍ മലയാളം മെയിന്‍ എടുത്തു വേറെ കോളേജിലേക്ക്‌ പോയി.പിന്നീട്‌ വിവരങ്ങളൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല.കത്തെഴുതലൊക്കെ അപ്പോഴേക്കും നിലച്ചിരുന്നു.പലപ്പോഴും ഒരു കത്തെഴുതിയാലോ എന്ന് തോന്നുമായിരുന്നു.പക്ഷേ ഒന്നും നടന്നില്ല.എങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിന്റെ കോണില്‍ എന്നും അവളുണ്ടായിരുന്നു.പഴയ എഴുത്തുകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ അവളുടെ എഴുത്തുകള്‍,ഒരു മയില്‍പ്പീലിത്തുണ്ട്‌,അവള്‍ തുന്നിയ ഒരു കൊച്ചു തൂവാല എല്ലാം ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചു.

പിന്നീട്‌ അവളെക്കുറിച്ച്‌ അറിയുന്നത്‌ ഇപ്പോഴാണ്‌.എല്‍.എല്‍.ബി.യും ജേര്‍ണലിസവും മുഴുവനാക്കിയില്ലെന്നും കൂടെ പഠിച്ച ഒരാളെ വിവാഹം കഴിച്ചുവെന്നും,വിവാഹജീവിതം സുഖകരമായിരുന്നില്ലെന്നും മറ്റും പറഞ്ഞുകേട്ടു.എവിടെയായിരിക്കും താളപ്പിഴകള്‍ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക?ക്ലാസ്സുകളില്‍ എന്നും ഒന്നാമതായിരുന്നവള്‍,എന്തിനും പരിഹാരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിരുന്നവള്‍,അവള്‍ക്ക്‌ എന്താണ്‌ പറ്റിയത്‌?... അവളെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ചിലപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല.അല്ലെങ്കില്‍ അയാളെയും സ്നേഹംകൊണ്ടവള്‍ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചിട്ടുണ്ടാവാം.മറ്റുള്ളവരെ പ്പോലെ എനിക്ക്‌ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ കുറ്റം പറയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല!സ്നേഹം-ഒരു തരം ഭ്രാന്തായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്‌.അതുകൊണ്ട്‌ തന്നെയാണല്ലോ ഞങ്ങളും തമ്മിലകന്നത്‌.എന്നാലും അവളെന്തിനിത്‌ ചെയ്തു?എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള പരിഹാരം ആത്മഹത്യയാണെന്ന് അവള്‍ക്ക്‌ എന്നാണ്‌തോന്നിയത്‌?....ഒരിക്കലെങ്കിലും കാണുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ മരണത്തില്‍നിന്ന് അവളെ രക്ഷിക്കാമായിരുന്നെന്ന തോന്നല്‍ എന്നെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

രേഖ...എന്നെ പുസ്തകങ്ങളുടെ ലോകത്തിലേക്ക്‌ കൂട്ടികൊണ്ടുപ്പോയവള്‍.മയില്‍പ്പീലികളും പനിനീര്‍പൂവുകളും കൊണ്ട്‌ എന്റെ മനസ്സ്‌ നിറച്ചവള്‍,എല്ലാവരും കഥയും കവിതയും എഴുതുന്ന പ്രായത്തില്‍ ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച ഒന്നോ, രണ്ടോ പൊട്ട കഥകളും കവിതകളും വായിച്ച്‌ തിരുത്തി,നന്നായിട്ടുണ്ട്‌ ഇനിയും എഴുതണമെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചവള്‍,എന്റെ വ്യാകുലതകളും ആധികളും മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി അറിഞ്ഞിരുന്നവള്‍,പിന്നീടെപ്പോഴോ അവളുടെ കൂട്ട്‌ എനിക്ക്‌ ഭാരമായി തുടങ്ങിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കി സ്വയം ഒഴിഞ്ഞുപോയവള്‍..

‍എന്റെ ആ പഴയ കൂട്ടുകാരി...അവളിനി ഓര്‍മ്മകള്‍മാത്രം.

അങ്ങിനെ ഞാനും ഒരു ബ്ലോഗിനുടമയായി.

2006-11-15T15:38:00.000+04:00

മാതൃഭൂമി വാരാന്തപ്പതിപ്പില്‍ നിന്നാണ്‌ മലയാളം ബ്ലോഗുകളെ കുറിച്ച്‌ അറിയുന്നത്‌.അന്ന്‌തൊട്ട്‌ പലരുടേയും ബ്ലോഗുകളില്‍ കയറിയിറക്കം തുടങ്ങി.ഒപ്പംസ്വന്തമായി ഒരു ബ്ലോഗെന്നൊരു ആഗ്രഹവും.പക്ഷെ എന്തിനും ഏതിനും ഒരു സമയവും സന്ദര്‍ഭവുമൊക്കെയുണ്ടല്ലോ.ഇപ്പോഴാണ്‌ അതെല്ലാം ഒത്തുവന്നത്‌.അങ്ങിനെ ഞാനും ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായി. സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച ഒ(ഇ)ത്തിരി വളപൊട്ടുകളുമായി..... (കുറിപ്പ്‌:ഇതൊരു പരീക്ഷണം കൂടിയാണേ കൂട്ടരേ.സഹായ സഹകരണങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊള്ളുന്നു.)